Çocukluk Hatıralarınız Yaşıyor mu?


köy-resimleri

Çaycuma Basat Köyü’nün genel görünümü ve 83 yılı ilkokul mezunlarının toplu resmi.

köy-okulu

Teknolojinin en büyük nimeti zaman ve mekan farkını ortadan kaldırması olsa gerek. Binlerce kilometre uzakta da olsanız İnternet sayesinde her an her bilgiyi paylaşabilir, ortak anılarda buluşabiliyorsunuz.

Doğup büyüdüğüm köyümün gençleri tarafından hazırlanan Facebook sayfasına denk gelince hafızamın unutulmuş hatıraları canlanıverdi. 

eski-zaman-adamlari köy-yaslilari

Bir yazar için en büyük hazinenin çocukluğu olduğunu söylerler. Gerçekten de öyledir. Ben bu açıdan hem şanslıyım hem de şansız. Bir köy ortamında doğmamdan dolayı şanslıyım ama ilkokuldan sonra ayrılmak zorunda kaldığım için de şansızım. Ortaokul için ilçeye, sonrasında da ODTÜ için Ankara’ya gittim.

Köye 2-3 ayda bir gitme imkanım oldu. O yüzden çoğu kimseyi tanımıyorum. Uzaktan akrabalarımızı bile. Bu benim için gerçekten büyük bir kayıp oldu. Zira köydeki insanların her biri ayrı bir zenginliktir. Köy insanları kalbiyle yaşar. Toprak kokarlar, sevgi doludurlar. Kapısını çalıp Allah misafiriyim diyen herkese yemekleri, yatakları sonuna kadar açıktır. Günlerce misafir olabilirsiniz. Ben çocukluğumda çok geceler yoldan geçen karpuzcuları, patetescileri misafir eden babam sayesinde uzun yol hikayeleri dinledim. Irak’a, Almanya’ya gidip gelen bu şoförlerin anlattığı hikayeler hala kafamın içinde dönüp duruyor.

köylü-kadin köy-hatiralari

Tabi ki bizim çocukluğumuzun büyükleri bir bir dünyayı terk edip ölüm yurduna yerleştiler. Çoğunun yüzü hafızalarımızda kaldı. Bazılarının resimleri de hayatlarında hiç görmedikleri İnternette şimdi. Bir gün onlara birisi deseydi ‘Senin resmini köyden biri İnternete yükleyecek, New York’dan Adem görecek.’ kesin kafayı üşütmüş olarak görürdü.  Ama teknoloji çağı geldi, tüm bunlar oldu.

 

köy-eglenceleri eski-resimler

Çocukluk hatıralarınız neler bilmiyorum. Belki benimkinden çok zengin hatıralarınız var. İnanılmaz öyküler, şaşırtan masallarınız var. Bilemiyorum. Eğer varsa sakın ola hafızanızın onları unutmasına izin vermeyin.

Hatıralarınızı canlı tutmanın yollarını bulun.

İnsan çocukluk hatıralarıyla büyür, onlar ölür. Arada geçen yaşam süremizin kalitesi de bence çocukluğumuzun kalitesiyle direkt orantılıdır. 

Köyümüzde ölmüşlere rahmet yaşayanlara uzun ve sağlıklı bir ömür diliyorum.

İnşallah benim gibi köyün güzelliklerini yaşama şansı bulan oğlum Endülüs de gün gelir hatıralarını yazar, anılarını paylaşır.

Basat Köyü sayfasında emeği geçen tüm arkadaşlara teşekkür ederek sözü noktalıyorum.

*

Adem Özbay

25 Ocak 2013, NY

köyümü-özledim-siiri

köyümü-seviyorum-siiri

köyün-ölenlerini-anma

 

 

Bir önceki yazımız olan Güzel Adamlar Antolojisi: Nurettin Durman başlıklı makalemizde nurettin durman hakkında, nurettin durman kimdir ve nurettin durman yazdıkları hakkında bilgiler verilmektedir.

Share

2 Responses

  1. Melike dedi ki:

    Hayatımın en güzel zamanları çocukluğumdu.
    Azize anne seni çok özledim:(

  2. Sema dedi ki:

    Benim çamurdan bir bebeğim vardı, onu çok severdim, nerde o ya, arayıp bi bulayım onu..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Hd 720p Film izle Pompei izle film seyret