İyi gün dostlarına

uzgun-insan

www.hepsi10numara.com yazarlarımızdan Feride Cengiz Kuzgun kötü zamanlarında yanlarında huzur bulacağımız dostların, tam da öyle hüzünlü zamanlarımızda ortalıktan kayboluşlarını yazmış. Hepimizin muzdarip olduğu bu durumu anlatan bu içli kelimeleri dikkatinize sunuyorum.

 

Bir acıyla kıvılcımlanan, başka bir acıyla kor ateşe dönen, bir damla suyla söndürülebilecekken kimilerinin körükle koştuğu, kimilerinin izlenme rekorları kıran bir film sahnesi edasında izlediği, kimilerininse inanmadığı bir hastalık hikayesiydi bu… Kendini kaybetmişliğin, kendiyle birlikte etrafındakileri de ateşe vermişliğin hikayesi…

Onlarda bilmiyordu hayatlarındaki bu apansız değişikliği, taki hastalık, kapılarını çalıp babalarını onlardan alıncaya kadar…

Üç küçük yürekti onlar. Babaları bir varmış bir yok olmuştu. Onlarsa bunun ne demek olduğunu anlayamayacak kadar küçük… Anneleri sahipti bu küçücük yüreklere, kocaman yüreğiyle… Bir yanda eşinin hastalığıyla mücadele etmeye çalışan bir kadın, diğer yanda çocuklarının bu durumdan etkilenmemesi için tek başına çırpınan bir anne…

Dışardan bakıldığında sakin gibi görünen fakat içinde her türlü iç savaşın yaşandığı ne öldüren ne de güldüren gizemli bir hastalıktı bu… Öyle gizemliydi ki nerden saldırıya uğrayacaklarını,  hangi yanlarından kanayacaklarını bilemiyorlardı.

Nasıl oldu da birden değişivermişti babaları, dünyayla bağlantısını koparmış, sigara dumanıyla birlikte karıştığı odanın içinde, tek bir noktaya bakıp varla yok arasında gidip gelen bir hayal olmuştu sanki… Kızmıyorlardı babalarına, biliyorlardı bir beden de iki farklı kişiliğin oynadığını, öğretmişti anneleri babaya üf bile denmeyeceğini. Açmışlardı ellerini taklit etmek için annelerini. Sarı, mor, mavi kelebekler gibi uçuşurken duaları semaya, bir sihirli değnek dokunsa hayatlarına… Çocukluk işte akılları bu kadar eriyordu.

Hayata bir sıfır yenik başlayan, bu yorgun yürekler anneleri başlarında, ceplerinde taşıdıkları umut kırıntılarıyla birlikte düştüler yollara. Yorgunda olsalar, kırgın da olsalar içlerinde ne olduğunu bilmedikleri bir ümitleri vardı hala. Yaşıtları uçurtma uçuradursun onlar umutlarını uçurmuştu göklere; hep tellere takılı kalan o umutlarını… Belli ki yalnız yürüyeceklerdi bundan sonra ki hayat yolunu. Bu zamana kadar hep birileri vardı yüzlerine gülen, hal hatır soran iyi gün dostları…

 

vefasizlik

Babalarıyla yaşamayı zaman öğretmişti onlara, kafalarına vura vura… Hem de öyle çok şey öğretmişti ki, o küçücük yürekler kocaman tek bir yürek olmuştu. Fakat bir vefasızlığa ermedi akılları… Neredeydi daha önceleri yüzlerine gülen eş, dost, akr(b)aba ? Hadi hastalığa Allah’tan geldi dersin çekersin peki bu vefasızlığa ne dersin? Ne yazık ki o akraba diye sevip saydıkları, baş tacı ettikleri insanlar kapılarını kapatıp, rahat döşeklerinde rahat bir uykuya dalacak kadar vicdana sahiptiler! Herkes kördü, sağırdı ne duydular, ne gördüler! Hayat, düşenin dostu olmadığını da öğretmişti onlara. Ne çok iyi gün dostları olduğunu dertleriyle baş başa bırakıldıklarında öğrenmişlerdi. Onlara, bunca şey öğreten hayata bazen minnettar kalmış, bazen sitem etmişlerdi…

Olmadı! Başaramadılar, onların yürekleri babalarıyla verdikleri mücadeleye ne dayandı nede yetti. Oysa babalarını tedaviye ikna edebilmek için yanlarında destek olacak birilerinin olmasıydı tek istedikleri, yalnız olmadıklarını hissettirecek bir sesti duymak istedikleri…

Babalarının acısı akıllarından paslı bir çizi gibi çıkmazken, her hareketinde biraz daha acıtırken ne yazık ki ”üzülme” den ibaretti duydukları, üzülme..! Babaları hastalığın pençesinde kıvrım kıvrım kıvranırken bu nasıl bir teselliydi böyle, nasıl bir vefasızlıktı?

Ömür dökülüp giderken parmaklarının arasından, yıllardır bitmek tükenmek bilmeyen bir savaşın ortasında, bombaların nereye düşeceğine aldırmaksızın, isyan taşları altına ezilirken babaları, bu üç küçük yürek soruyor şimdi hayata; acaba acıdan yana payımıza düşeni aldık mı yoksa daha alacağımız var mı?

 

Feride Cengiz Kuzgun

*

8 Mart 2013

www.ademozbay.com

Bir önceki yazımız olan Okunaksız doktor yazıları! başlıklı makalemizde doktor ve yazı, doktor yazıları davaları ve doktor yazılarına karşı hakkında bilgiler verilmektedir.

Share

One Response

  1. Suzi dedi ki:

    hepimizin hayatında yokmudur böyleleri

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Hd 720p Film izle Pompei izle film seyret