Yalnız hüznü vardır kalbi olanın…

aglayan insan

 

Tetsuya Ishida, resimlerinde kendi yüzü olmadığını söyler. Doğrudur belki. Ama onun resimlerinde olan şey kalbidir. Bir insanın bu dünyadaki yapayalınızlığının resmidir yaptıkları. İlhami Çiçek‘in şiiriyle söylemeye çalıştığını o resimleriyle söyler: Yalnız hüznü vardır, kalbi olanın…

 

Tetsuya Ishida Japon bir ressamdı. İyi, sıradan bir japon yaşamın gerçeküstü portresiyle tanınır.

Tetyusa Ishıda, Shizuoka’da doğdu. Babası bir parlamenter ve annesi bir ev hanımıydı. 1992 de Merkez Lisesi’nden mezun oldu. Bu dönemde anne ve babası sürekli görüşüyordu ve onlar da onun aslında öğretmenlik ya da eczacılık alanında iyi bir akademik kariyeri için durmadan baskı yapıyorlardı. Bu deneyim daha sonra onun bazı resimlerinde toplumun gençlerden beklentileri olarak ortaya çıkmıştır.

Ishida, Musashino Sanat Üniversitesine girdi, 1996 yılındaki mezuniyetine kadar Görsel İletişim Tasarımı alanında ihtisas yaptı. Ishida’nın meslek seçiminden dolayı mutsuz olan anne ve babası, onun üniversite hayatı süresince mali destek sağlamayı reddetti.

 

Tetsuya_Ishida

Hızla üretmeye başladı. İnanılmaz resimler yapıyordu. Resimlerinde derin bir hüzün derin bir yalnızlık teması vardı.

1997 den 2005’e kadar onun eserleri bir dizi ödüllerin ve sergilerin ardından büyük bir pozitif övgü kazandı, ölümüne kadar zamanın etkin bir sanatçısı oldu.

23 Mayıs 2005’de bir tren kazasında öldü. 31 yaşındaydı. Ölmek için çok gençti. Bir o kadar da hüzünlü… (Trenin mi ona çarptığını yoksa onun mu trene çarptığını hiç bir zaman kimse bilemedi!)

Ishida’nın eserlerinin temalarının üç büyük özelliği: Japonya’nın kimliği ve bugünün dünyasında rolü; Japonya’nın sosyal ve eğitim-öğretim yapıları ve Japon halkın mücadeleleri, sosyal uyumu ve Japonya’nın çağdaş yaşamındaki teknolojik değişiklikleri yer alıyordu.

O izolasyon, kaygı, kimlik problemi, şüphecilik, klostrofobi (kapalı yer korkusu) ve yalnızlık, okula katlanan çocukların temalarını yaparak ve bir fabrikanın parçası olarak iş adamlarını ve genç insanları çoğunlukla genç erkekleri betimleyerek, gündelik ev eşyalarını fiziksel olarak entegre ederek aktarıyordu. Bir lavabo, bir radyatör ve bir masa gibi.

Onun çoğu resminde kendi yüzüne benzeyen yüzler var. Bunlar otobiyografik benzerlik gösterseler de o her zaman bunu yalanlamıştır.

Resimlerinde kendi yüzü olmadığını söyler.

Doğrudur belki.

Ama onun resimlerinde olan şey kalbidir.

Bir insanın bu dünyadaki yapayalınızlığının resmidir yaptıkları.

İlhami Çiçek‘in şiiriyle söylemeye çalıştığını o resimleriyle söyler: Yalnız hüznü vardır, kalbi olanın…

*

 

Adem Özbay

www.ademozbay.com

ask ve huzun hayat elestirisi sanat hayat elestirisi hayattan kacis huzunlu muhalif intihar eden sanatcilar isyankar sanat medeniyet elestirileri modernizm elestirisi muhalif cizgiler Tetsuya Ishida art Tetsuya Ishida cizimleri Tetsuya Ishida elestirisi Tetsuya Ishida hakkinda Tetsuya Ishida japon sanatci Tetsuya Ishida muhalif sanat Tetsuya Ishida resimler Tetsuya Ishida sanat Tetsuya Ishida son cizimler Tetsuya Ishida

 

 

 

Bir önceki yazımız olan Özgürlüğün çağrısı Mandela için bir tebessüm... başlıklı makalemizde mandela fotoları, mandela kimdir ve mandela ne yaptı hakkında bilgiler verilmektedir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Hd 720p Film izle Pompei izle film seyret