Adem Özbay Blog

Edebiyat, Sanat, Düşünce ve Yaşamak Üzerine

dağ başında oturmuş münzevi bir dervişten dinledim ben aşkı

çiçekli  kalbinden bir uçurtma yapıp göğün evine

ürkek ve tedirgin kelimelerle

incitmememek için kuşları ve şarkıları

ey adem ölmeye doğarız biz

seversen yaşarsın yoksa doğmuş da sayılmazsın

dedi ve sustu içimin atlaslarında kaybolan dağ ceylanı

bir buhuru Meryem penceremin önünde açmaya yüz tutmuş

ellerim titredi tutmak isterken nefesimi

ipil ipil bir yağmur yağıyordu bir şiirin orta yerinde

gözlerimi kaçırdım ıslanmamak için yârimin hasretinden

dağ başında oturmuş münzevi bir dervişten dinledim ben aşkı

çiçekli  kalbinden bir uçurtma yapıp göğün evine.

adem özbay

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.